Moet ik nu dank je wel zeggen of maar gewoon mijn mond houden en weglopen?

Heel vaak vragen mensen aan mij hoe het met me gaat. Niets raars natuurlijk want dat wordt jou ook vast wel gevraagd ☺. Maar helaas is mijn antwoord vaak niet wat ze willen horen, namelijk het gaat nog steeds up and down, of net weer een terugslag gehad of op dit moment wel aardig. Zo maar een greep uit mijn antwoorden. Negen van de tien keer krijg ik dit terug; ‘maar je ziet er (zo) goed uit!’

Waarom ik eerlijk zeg hoe ik me voel

Allereerst heb ik al jaren allerlei gezondheidsklachten, dus als iemand vraagt hoe het met me gaat is er meestal wel ‘iets’ aan de hand. Lange tijd koos ik ervoor om gewoon ‘goed’ te antwoorden, maar daardoor kwam ik geregeld in situaties terecht dat ik alsnog moest uitleggen dat het niet goed ging, maar dat men mij niet geloofde omdat ik toch altijd zei dat het goed ging. Hoe kortzichtig, maar ja helaas vaak genoeg meegemaakt.

Dus na een pittig auto ongeluk waarbij ik mijn ruggengraat beschadigd had heb ik besloten voortaan eerlijk antwoord te geven op de vraag ‘hoe gaat het met je’. Ik kan je vertellen dat dat ook niet echt werkt 😣. Veel mensen weten ook niet zo goed wat ze met een eerlijk antwoord moeten. Nou ik heb nieuws: daar hoef je helemaal niets mee! Ik verwacht niets van je! Ik geef gewoon eerlijk antwoord, maar de meesten reageren daarop heel ongemakkelijk.

Wat het blijkbaar nog ingewikkelder maakt is dat men niet aan de buitenkant kan zien dat ik ziek ben.

Het meest gegeven antwoord

Je raadt het waarschijnlijk al: ‘Maar je ziet er (zo) goed uit!’ Vooral dat woordje ‘maar’ zit mij dwars. Waarom? Omdat ‘maar’ voor mij suggereert dat het één het ander uitsluit. Ik zal dat verder uitleggen.

Vriend(in): Hoi Maris, hoe gaat het met je?

Ik: Mwah op dit moment niet zo lekker.

Vriend(in): Ooh, maar je ziet er (zo) goed uit! (Ik hoor: ‘ooh, hoe kan dat nou, want je ziet er zo goed uit!’)

Ik: Euhm bedankt, maar dat wil niet zeggen dat ik me goed voel 😬

Zie je wat ik bedoel? Door het woordje ‘maar’ voelt het voor mij dat mijn eerlijkheid in twijfel wordt getrokken. Want hoe kun je er nu goed uitzien als je ‘zogenaamd’ een hartaandoening hebt.

Natuurlijk heb ik geprobeerd om me er niets van aan te trekken en te denken: ach ze bedoelen het toch goed. Maar waarom moet ik de enige zijn die hierover nadenkt? Mensen mogen toch ook bewust gemaakt worden van hoe het op de ander overkomt?

Ook hoop ik dat je de vraag stelt omdat het antwoord je interesseert. Zo niet, stel de vraag dan niet! Dat is dan wel zo duidelijk, toch! ‘Ja, maar vragen hoe het gaat is toch een kwestie van beleefdheid?’ Is dat zo? Is het beleefd om iemand met zo’n gevoel achter te laten? Ik denk dat het beleefder is om dat niet te doen.

Bewust zijn

Ik weet als geen ander hoe moeilijk het kan zijn om te reageren op het antwoord wat ik gaf. Het geeft je vaak een ongemakkelijk gevoel en als het ook nog iemand is die je lief, leuk en aardig vindt dan gun je die persoon alle gezondheid in de wereld. Ik kies ervoor om dat te zeggen of geef een dikke knuffel 💕. Wil jij toch kwijt dat iemand er goed uitziet laat dan het woordje ‘maar’ weg, dat klinkt al zoveel fijner. Wees ook gewoon eerlijk en geef bijvoorbeeld aan dat je niet weet wat je moet zeggen. Wellicht voel je je dan heel kwetsbaar maar zo voel ik me ook als ik een eerlijk antwoord geef.

Stel jij de vraag uit beleefdheid (omdat het zo hoort) of ben je oprecht geïnteresseerd in het antwoord?

 


 

Het is niet altijd leuk om te horen dat je er goed uit ziet!

Pin voor later!